Kısaca
Call of Cthulhu, Lovecraft atmosferini ve dedektiflik oynanışını seven biri için hâlâ denemeye değer bir korku oyunu; ancak gizlilik bölümleri ve yüzeysel kalan rol yapma sistemi yüzünden herkese hitap etmiyor. Cyanide Studio'nun geliştirdiği, Focus'un yayımladığı oyun Ekim 2018'in sonunda PC, PlayStation 4 ve Xbox One için çıktı; Nintendo Switch sürümü de bulunuyor. Eleştirmenlerden ortalama notlar aldı: atmosfer ve görsel dünya övüldü, oynanışın ilerleyişi ve rol yapma tarafı eleştirildi. Bu incelemede neyin işlediğini, neyin aksadığını ve oyundan kimin keyif alacağını ele alıyoruz.
Darkwater Adası'nda bir dedektif
Yıl 1924. Birinci Dünya Savaşı gazisi özel dedektif Edward Pierce, Boston'daki ofisinde kâbuslarla boğuşuyor, uyku hapı ve içkiyle ayakta kalmaya çalışıyor. Önüne gelen dava, Hawkins ailesinin bir yangında hayatını kaybetmesi. Elindeki tek somut ipucu, ressam Sarah Hawkins'in ölümünden kısa süre önce yaptığı tuhaf bir tablo. İz onu, bir zamanlar balina avcılığıyla zenginleşmiş ama uzun zamandır çöküşte olan Darkwater Adası'na götürüyor.
Ada, oyunun en güçlü karakteri. Sisli rıhtımlar, yabancıya kuşkuyla bakan balıkçılar, kaçakçı Cat Baker'ın çetesi ve adayı bir zamanlar kurtaran “mucizevi av” efsanesi, daha ilk saatte tedirgin edici bir hava kuruyor. Hikâye ilerledikçe Riverside adlı kuşku uyandırıcı bir akıl hastanesine, adanın altındaki mağaralara ve tarikat ritüellerine uzanıyor. Ayrıntıya girmeden söyleyelim: olaylar sıradan bir yangın soruşturmasından çok daha karanlık bir yere varıyor.

Masaüstü oyundan gelen beceri sistemi
Oyun adını Lovecraft'ın aynı adlı öyküsünden alsa da doğrudan bir uyarlama değil; esas olarak 1981'de çıkan Call of Cthulhu masaüstü rol yapma oyununu ve Cthulhu Mitosu'nu temel alıyor. Bu kökenin en belirgin izi karakter sayfası. Pierce'ın becerileri yedi başlıkta toplanıyor:
Eloquence Konuşmalarda ikna seçeneklerini açar.
Investigation Olay yerlerinden daha fazla bilgi çıkarmanızı ve kilit açmayı kolaylaştırır.
Strength Zorla açma ve gözdağı verme seçeneklerini getirir.
Spot Hidden Gözden kaçabilecek eşya ve ipuçlarını fark etmenizi sağlar.
Psychology Karşınızdakinin ne düşündüğünü ve yalan söyleyip söylemediğini sezdirir.
Medicine ve Occultism Bu ikisi büyük ölçüde oyun dünyasında bulduğunuz kitap ve nesnelerle gelişir.
Kâğıt üzerinde heyecan verici olan bu yapı pratikte sınırlı kalıyor. Eleştirmenlerin ortak yorumu, Strength yerine Investigation geliştirmenin oyunun akışını pek değiştirmemesi. Diyaloglarda farklı seçenekler açılıyor, birkaç ek ipucu buluyorsunuz, ama hikâyenin ana hattı büyük ölçüde aynı kalıyor. Yine de konuşma sahneleri, özellikle Psychology ve Eloquence devreye girdiğinde, oyunun en keyifli anları arasında.
Soruşturma: oyunun parlayan tarafı
Pierce'ın asıl işi bakmak, dinlemek ve bağlantı kurmak. Hawkins malikânesi gibi mekânlarda ipuçlarını tek tek inceleyip olayların nasıl geliştiğini canlandırdığınız bölümler, dedektif oyunu sevenleri memnun edecek kadar iyi kurgulanmış. Belgeler, mektuplar ve tablolar yalnızca süs değil; okudukça adanın geçmişi ve kişilerin gerçek yüzü ortaya çıkıyor. Bazı bilgilerin Pierce'ın zihnine bedel ödettiğini de unutmayın: bu dünyada bilgi hem anahtar hem tehlike.
Akıl sağlığı ve dört farklı son
Call of Cthulhu'nun ayırt edici fikri, Pierce'ın akıl sağlığını bir kaynak gibi ele alması. Doğaüstü olaylara tanıklık etmek, yasak bilgilere dokunmak ve dehşet verici sahnelerle karşılaşmak zihnini aşındırıyor; bu da bazı diyalogları ve özellikle finali etkiliyor. Oyunun dört sonu var. Hangilerini görebileceğiniz; yol boyunca verdiğiniz kararlara, keşiflerinize, Pierce'ın akıl sağlığının ne durumda olduğuna ve bazı yan karakterlerin hayatta kalıp kalmadığına bağlı. İkinci bir oynanışı anlamlı kılan şey de bu.

Aksayan yanlar
Gizlilik bölümleri Özellikle akıl hastanesindeki sekanslar tahmin edilebilir devriyelere ve deneme yanılmaya dayanıyor; sistemin nasıl işlediği de yeterince anlatılmıyor.
Çatışma Silahlı bölümler hantal ve dedektif odaklı yapıya tam oturmuyor.
Karakter modelleri Mekânlar etkileyici olsa da yüzler cilasız ve birçok karakter birbirine benziyor.
Son bölüm Hikâye son üçte birinde hızlanıp gerçeküstüleşiyor; bazı eleştirmenler bu kısmın tempoyu düşürdüğünü düşünüyor.
Kimler için uygun?
Hızlı aksiyon, zorlu savaşlar ya da derin bir rol yapma deneyimi arıyorsanız beklentinizi düşük tutun. Buna karşılık yavaş akan, okumayı ve konuşmayı ödüllendiren, 1920'lerin kasvetli kıyı kasabası havasını yansıtan bir hikâye arıyorsanız Call of Cthulhu hâlâ türünün sayılı örneklerinden biri. Masaüstü Call of Cthulhu oynamış biriyseniz beceri kontrolleri ve akıl sağlığı fikri size tanıdık gelecek. Lovecraft'a yeni başlayanlar için de ağır terminolojiye boğmadan kozmik korkunun ne olduğunu gösteren iyi bir giriş noktası.
Türkçe oynamak isterseniz
Call of Cthulhu'nun Türkçe yaması Hangar Çeviri'nin Hangar istemcisinde bulunuyor. Hangar oyunu bilgisayarınızda bulur, yamayı indirir, doğrular, kurar ve orijinal dosyaları yedekler. Hangar Çeviri, makine çevirisi kullanmadan insan eliyle çeviri yapan gönüllü bir ekip. Belgelerin ve diyalogların bu kadar önemli olduğu bir oyunda metni kendi dilinizde okumak atmosferi belirgin biçimde güçlendiriyor.
Sık sorulan sorular
Call of Cthulhu ile The Sinking City aynı oyun mu?
Hayır; proje ilk duyurulduğunda Frogwares'e bağlıydı, sonra Cyanide'a geçti, Frogwares ise kendi Lovecraft esintili oyunu The Sinking City'yi ayrı olarak çıkardı.
Oynamak için Lovecraft okumuş olmak gerekir mi?
Gerekmiyor; hikâye kendi içinde tamamlanıyor ve gereken bilgiyi belgeler ve konuşmalar yoluyla veriyor, ancak Cthulhu Mitosu'nu bilenler göndermeleri daha kolay yakalıyor.
Call of Cthulhu'nun kaç sonu var?
Dört son bulunuyor; hangilerinin açılacağı verdiğiniz kararlara, Pierce'ın akıl sağlığına ve bazı karakterlerin hayatta kalmasına göre değişiyor.
Kaynak: Wikipedia


Yorumlar 0
Henüz yorum yok. Takıldığın bir yer varsa ilk soruyu sen sor.
Yorum yaz