Kısaca söylemek gerekirse Silent Hill 2, hasta karısı Mary'yi kendi elleriyle öldüren James Sunderland'in bu gerçekle yüzleşme hikâyesidir. Kasaba, James'in bastırdığı suçluluğu canavarlara, karakterlere ve mekânlara dönüştürür. Sonlar ise "kim kazandı" sorusuna değil, James'in bu suçla ne yaptığına verilen farklı cevaplardır: kabullenip yaşamaya devam etmek, kendini cezalandırmak, kaçmak ya da geçmişi geri getirmeye çalışmak.
Ölü bir kadından gelen mektup
Hikâye basit bir çelişkiyle açılır. James, üç yıl önce hastalıktan öldüğüne inandığı karısından bir mektup alır. Mary ona "özel yerimizde" beklediğini yazmıştır; bu yer, çiftin bir zamanlar tatil yaptığı göl kenarındaki Silent Hill kasabasıdır. Mantıklı bir insanın kâğıdı bir şaka sayıp atması beklenir ama James arabasına binip kasabaya gelir. Oyunun daha ilk dakikasında sorulması gereken soru şudur: James gerçekten neyi arıyor? Karısını mı, yoksa bir türlü kendine itiraf edemediği bir şeyi mi?
Sisle kaplı kasaba boştur; sokaklarda yalnızca çarpık yaratıklar ve kendi dertleriyle buraya sürüklenmiş birkaç insan vardır. Silent Hill'in bu oyundaki işlevi bir tuzak olmaktan çok bir aynadır. Kasaba, oraya gelen kişinin içindekini dışarı yansıtır ve herkes aynı sokaklarda yürüse de herkes başka bir Silent Hill görür.
Canavarlar James'in iç dünyasından çıkar
Oyundaki yaratıkların çoğu James'in bastırdığı duyguların bedenleşmiş hâlidir. Yüzsüz hemşireler, Mary'nin uzun hastane günlerini ve James'in bu dönemde içinde biriktirdiği arzuyla karışık suçluluğu çağrıştırır. Kendi derisine hapsolmuş gibi kıvranan figürler, acı içinde çırpınan bir hasta bedenin imgesidir. Bacaklardan oluşan mankenler ise James'in yıllarca ertelenmiş cinsel yalnızlığına işaret eder.
Bu listenin merkezinde Pyramid Head durur. Devasa bıçağı ve demir başlığıyla bu figür, James'in cezalandırılma ihtiyacının cisimleşmiş hâlidir; bir tür cellat. Pyramid Head'in Maria'ya defalarca saldırması da tesadüf değildir: James'in zihni, Mary'yi kaybetme anını bir döngü gibi yeniden sahneler. Oyunun sonlarına doğru James artık bu cellada ihtiyaç duymadığını kabul ettiğinde, Pyramid Head'ler de varlık sebeplerini yitirir.
Angela, Eddie ve Laura: Üç ayrı ayna
Angela Orosco, babası ve ağabeyi tarafından yıllarca istismar edilmiş, sonunda babasını öldürmüş genç bir kadındır. Onun Silent Hill'i istismarın izleriyle doludur; karşısına çıkan canavar bile yaşadığı şiddetin çarpık bir yankısıdır. Angela'nın hikâyesi alevler içindeki bir merdivende biter. Onun için kasaba hep yanan bir yerdir ve James'in uzattığı eli bu yüzden tutamaz. Angela, suçluluğun ve utancın insanı nasıl tamamen yutabileceğini gösteren karanlık bir örnektir.
Eddie Dombrowski ise aşağılanmanın öfkeye dönüştüğü bir karakterdir. Hayatı boyunca alay konusu olan Eddie, bir gün bir köpeği ve kendisiyle dalga geçen bir genci vurduktan sonra kaçmıştır. Silent Hill'de bu öfke giderek büyür ve Eddie öldürmekten zevk alan birine dönüşür. James sonunda onu öldürmek zorunda kalır. Eddie'yle yaşanan çatışma James'e kendi sorusunu da sordurur: birini öldürmüş biri olarak ondan ne kadar farklıdır?
Laura, Mary'nin hastanede tanıştığı ve sevdiği sekiz yaşındaki bir kız çocuğudur. Oyunun en çarpıcı ayrıntılarından biri, Laura'nın kasabayı canavarlarla dolu görmemesidir; onun içinde cezalandırılacak bir suç yoktur. Laura'nın elinde de Mary'den kalma bir mektup vardır ve bu mektup, Mary'nin son günlerinde James'e karşı hissettiği karmaşık duyguları da ele verir. Laura, James'in kaybettiği masumiyetin ve hâlâ sahip çıkabileceği bir geleceğin simgesidir.
Maria: Bir dileğin bedeni
James kasabada Mary'ye neredeyse tıpatıp benzeyen Maria ile karşılaşır. Sesi ve yüzü Mary'ye aittir ama tavrı daha cesur, daha baştan çıkarıcıdır. Maria, James'in "keşke böyle olsaydı" dediği bir eşin, hastalıktan önceki Mary'nin ve arzunun bir karışımıdır. Bu yüzden zaman zaman Mary'nin bilmesi gereken anıları bilir, bazen de tamamen başka bir kadın gibi konuşur. Maria'nın tekrar tekrar ölmesi, James'in kaybı kabul edemeyip aynı acıyı yeniden yaşadığının göstergesidir.
Büyük gerçek: Oda 312'deki kaset
Hikâyenin kırılma noktası, çiftin eskiden kaldığı Lakeview Otel'deki bir video kasettir. Kasette James'in hasta yatağındaki Mary'yi yastıkla boğduğu görülür. Böylece oyunun başındaki "üç yıl önce öldü" bilgisinin de bir kaçış olduğu anlaşılır: üç yıl, Mary'nin hastalığıyla geçen süredir; ölüm ise çok daha yakın bir zamanda, James'in elinden gelmiştir.
Oyunu güçlü kılan, bu eylemi tek bir sebebe indirmemesidir. James, Mary'nin acısına son vermek istediğini söyler ama aynı zamanda bu hastalığın kendi hayatını da tükettiğini, eski hayatını geri istediğini itiraf eder. Merhamet ile bencillik aynı anda vardır ve oyun hangisinin ağır bastığına karar vermeyi size bırakır.
Sonlar ne anlatıyor?
Silent Hill 2'nin sonları, James'in yolculuk boyunca nasıl davrandığına göre şekillenir. Burada nasıl alındıklarını değil, ne anlama geldiklerini konuşuyoruz.
Leave (Ayrılış) James suçunu kabul eder, Mary'yle son kez vedalaşır ve Laura'yla birlikte kasabadan ayrılır. Affedilmiş değildir ama yaşamayı seçmiştir. Pek çok oyuncu bu sonu hikâyenin en olgun kapanışı olarak görür.
In Water (Suda) Kendine zarar veren, umursamaz bir James'in sonudur. Suçla yaşayamayacağına karar verir ve Mary'yle birlikte arabasını göle sürer. Bu son, cezanın kişinin kendi eliyle tamamlandığı karanlık bir okumadır.
Maria James gerçeği bilmesine rağmen Maria'yı seçer ve kasabadan onunla ayrılır. Ancak Maria'nın öksürmeye başlaması, döngünün yeniden başlayacağını ima eder. Yüzleşmeden kaçmanın bedeli, aynı kaybı tekrar yaşamaktır.
Rebirth (Yeniden Doğuş) James, kasabanın karanlık ritüellerine başvurarak Mary'yi geri getirmeye karar verir. Bu, kaybı kabul etmeyi tamamen reddeden, ölümü tersine çevirmeye kalkan bir James'tir.
Stillness (Durgunluk) Yeniden yapımla gelen yeni sonlardan biridir ve "In Water"ın genişletilmiş bir yorumu gibi işler. James bu kez Mary'nin öldüğünü daha açık sözlerle kabul eder ve her şeyin bitmesi gerektiğini söyler. Göl yine oradadır ama bu sefer sahne daha sakin, neredeyse barışmış bir vedaya dönüşür.
Bliss (Mutluluk) Diğer yeni son, James'in otel odasındaki kasete adeta içinden girerek Mary'yle geçirdiği son mutlu ana dönmesini anlatır. Bunun gerçek mi, yoksa ölmekte olan bir zihnin son hayali mi olduğu belirsiz bırakılır. Geçmişe sığınmanın tatlı ama boğucu yüzünü gösterir.
Dog ve UFO Serinin geleneksel şaka sonlarıdır; hikâyenin ağır havasını kıran, kanon sayılmayan küçük göz kırpmalardır.
Hangi son gerçek?
Oyun hiçbir sonu resmen "doğru" ilan etmez ve bu bilinçli bir tercihtir. Silent Hill 2'nin asıl sorusu James'in affedilip affedilmeyeceği değil, James'in kendini affedip affedemeyeceğidir. Bu yüzden her son, aynı yasın farklı bir aşaması gibi okunabilir: inkâr, kaçış, ceza ve kabullenme. Oyunun sizi hangi sona götürdüğü de bir bakıma James'e nasıl baktığınızı, onun hangi yüzünü beslediğinizi ele verir.
Bu katmanlı hikâyeyi Türkçe takip etmek isterseniz Silent Hill 2 Türkçe Yama sayfamıza göz atabilirsiniz.
Yorumlar 0
Henüz yorum yok. Takıldığın bir yer varsa ilk soruyu sen sor.
Yorum yaz